Philip Charles Kerridge (1914-1998): verschil tussen versies
| Regel 52: | Regel 52: | ||
In 1994 was hij aanwezig bij de herdenkingen van de 50 jarige bevrijding van Aarle-Rixtel. Hij ontving een mini liberty bell. | In 1994 was hij aanwezig bij de herdenkingen van de 50 jarige bevrijding van Aarle-Rixtel. Hij ontving een mini liberty bell. | ||
| − | In 1995 verhuisde Pete naar de aanleunwoningen van bejaardenhuis de Witte Poort. Hij speelde ook biljart met de oude mannen in het dorp. | + | In 1995 verhuisde Pete naar de aanleunwoningen van bejaardenhuis de Witte Poort. Hij speelde ook biljart met de oude mannen in het dorp bij [[Biljartclub de Witte Poort]]. |
Op 5-2-1998 werd er een ode voorgedragen aan Pete, geschreven door zijn biljart vrienden. | Op 5-2-1998 werd er een ode voorgedragen aan Pete, geschreven door zijn biljart vrienden. | ||
Huidige versie van 9 apr 2026 om 12:47
Philip Charles Kerridge
Roepnaam: Pete
Bijnaam: Piet den Engelsman
Geboren: 25-2-1914 Sint James-Assiniboia, Manitoba, Canada
Overleden: 9-4-1998 [1]
Crematie: Helmond, Berkendonk
Biografie
Vader: James Kerridge
Moeder: Hettie Maria Lewis
Huwelijk 1: 1939 Tendring, Essex, England met Jean Inga Valentine 2-5-1916, overleden 2008, Gescheiden 1945
Kinderen 1: Inga Marian Kerridge 15-7-1942 Letchworth, Suffolk, England X Andrew Warren, Margaret J Kerridge februari 1944 Suffolk, Engeland X Finlay
Huwelijk 2: 1950 Henrica Antonia Catharina Bakens 25-12-1903 Helmond, Overleden 11-3-1991 Veghel (Restaurant het Veerhuis in Boerdonk), begraven 15-3-1991 Helmond, Molenstraat
Pete Kerridge is geboren in Canada, maar groeide op in Engeland.
In de tweede wereld oorlog was hij militair, hij diende in het 15e Schotse Verkenning Regiment.
Hij raakte gewond aan een been.
In 1942 zat hij in een trainingskamp voor officieren van het Britse leger.
De hoofdinvasie van Europa was op 6-6-1944, Pete maakte met zijn legeronderdeel op 27-6-1944 de oversteek over het kanaal. [2]
Zijn 15 schotse verkenning eenheid maakte deel uit van het 12 legerkorps. Ze vochten vanaf de Franse stranden door tot aan België waar hij rond 6-9-1944 aankwam.
Daarna nam hij deel aan de bevrijding van Nederland, met het 12e legerkorps als onderdeel van de operatie: Market Garden.
Op 17-9-1944 staken ze de Belgisch - Nederlandse grens over. Zijn eenheid was betrokken bij de bevrijding van Best rond 21-9-1944.
Daarna werden ze bij gezinnen in Helmond ingekwartierd in de gevechtspauze van 2 tot 20 oktober.
Hier ontmoette hij zijn toekomstige tweede echtgenote Henrica Bakens.
In de periode dat hij in de buurt van Helmond was, bezocht hij zijn neefje Seppl Böhm, die toen 3 jaar was, en logeerde bij zijn oom en tante in Huize Stienendael Beekseweg 7 in Aarle-Rixtel.
Hij kwam daar in een gepantserde gevechtswagen, ergens in de periode 3 tot 20 oktober 1944.
Zijn eenheid hernam de gevechten weer vanaf 20-10-1944 en trok via Best, Nijmegen, Asten, Meijel, Blerick, naar Duitsland. Daar ontmoetten ze het Russische leger en kregen ze bezettingstaken vanaf 7-5-1945.
Hij kreeg de Britse oorlogserkenning MC: the Military Cross. Op 28-8-1944 was Pete de leider van een patrouille in de buurt van Le Thuith in Frankrijk.
Daar ontdekte ze dat het plaatsje zwaar verdedigd werd door ingegraven machinegeweren en infanterie.
Zijn patrouille had maar 3 pantserwagens, en met deze groep hield hij daar voor 8 uur lang een heel SS bataljon vast.
Ze kwamen onder zwaar vuur terecht, zijn groep doodde 30 Duitsers en namen er ook 30 gevangen. Luitenant Kerridge bewoog tussen zijn 2 auto's te voet met gevaar voor eigen leven, om zijn mannen aan te moedigen. [3]
Na de oorlog vertrok hij weer naar Engeland, en daar kwam zijn eerste huwelijk tot een einde.
Hij ging terug naar Nederland, waar hij trouwde met Henrica Bakens, die hij al tijdens de gevechtspauze in Helmond had ontmoet.
Hij vertrok weer richting Engeland, waar hij werkte als ambtenaar van de belasting, tot aan zijn pensioen.
Tot 1962 had hij weinig tot geen contact met zijn dochters uit het eerste huwelijk. [4]
Het echtpaar Kerridge - Bakens besloot weer terug te keren naar Nederland omdat Pete gezondheidsproblemen had en bang was wat er met mevrouw Kerridge zou gebeuren, mocht hij te komen overlijden in Engeland.
In Nederland kwam hij terecht in Best. Waar hij kon wonen in een huis van een neefje van zijn vrouw; Seppl Böhm. Straat: Ketelbraken. Dit moet voor 1985 zijn geweest.
In 1985 / 1986 was de woning Pastoor van den Heuvelstraat 30 klaar, en Pete Kerridge en zijn vrouw waren de eerste bewoners. [5]
De tweede echtgenote van Pete Kerridge overleed op 11-3-1991 in het restaurant: het Veerhuis in Boerdonk. Ze stikte in een botje of een stuk vlees. [6] [7]
In 1994 was hij aanwezig bij de herdenkingen van de 50 jarige bevrijding van Aarle-Rixtel. Hij ontving een mini liberty bell.
In 1995 verhuisde Pete naar de aanleunwoningen van bejaardenhuis de Witte Poort. Hij speelde ook biljart met de oude mannen in het dorp bij Biljartclub de Witte Poort.
Op 5-2-1998 werd er een ode voorgedragen aan Pete, geschreven door zijn biljart vrienden.
Bij de crematie werd doedelzakmuziek gedraaid. [8]
Opleiding
Loopbaan
Ambtenaar van belasting, invoer en accijnzen
Adressen
1916 Manitoba, Canada
1921 Stonehouse, Gloucestershire, Engeland
1939 Ipswitch, Suffolk, England, Christchurchstreet 57
1944 tot ongeveer 1946 Frankrijk, België, Nederland, Duitsland, Nederland
ongeveer 1946 tot aan het pensioen Engeland
Pensioen tot 1986 Best, Ketelbraken
1986-1995 Pastoor van den Heuvelstraat 30
1995-1998 Aanleunwoning bij Bejaardenhuis de Witte Poort